5.10.2010

Ναι

υπαρχουν στιγμες που ξενερωνω με ολους γυρω μου

που δεν θελω ν ακουω τη φωνη τους και να σηκωνω τηλεφωνα

να μην βλεπω το προσωπο τους...
να μην ασχολουμαι με τα προβληματα τους

να μην με ενδιαφερει πως περασε το βραδυ του ο καθενας

αν βρηκε γκομενο η γκομενα.. αν του κατσε η οχι...

αν αν αν αν .


μερικες φορες βαριεμαι οικτρα τα επαναλαμβανομενα πραγματα.
τις κακες συνηθειες που δεν βγαζουν πουθενα.

οπως βαρεθηκα να αισθανομαι
να ερωτευομαι και να πεταω ψηλα σε ουρανους με ροζ συννεφακια και πεταλουδες και τοξα και ενα καρο τετοιες ηλιθιοτητες.


i m back to normal.
στον ουρανο μου εχω ενα μεγαλο ηλιο... και μια σεληνη.

και οποτε γουσταρω κανω switching σε μερα ή σε νυχτα.

ο δικος μου ουρανος αφουγκραζεται οταν πρεπει.. και οταν θελει να δειξει απαθεια.. ριχνει μια βροχα να στανιαρουν οι απο κατω μου.


Ναι. Βαζω τελεια.

βαρεθηκα τη φατσα σου. μου προκαλει αηδια.

και αν θες να παρεις και τελειως προσωπικα αυτο το ποστ

στ αρχιδια μου.



6 comments:

asfyxia said...

welcome back to "normal" then :)

Bliss said...

asfyxia... pou xa8hkes esu.. kai pou xa8hke to blog sou????

asfyxia said...

Εδω ειμαι. Αλλα δεν μιλαω :)
Το blog εκλεισε τον κυκλο του.
Welcome "home" by the way.

Bliss said...

ela re su!!!!!

nai kai to diko m basika eprepe na kleisei kairo twra.

8a ginei suntoma.
polu suntoma.

euxaristw, eimai ena xrono pleon a8hna!
esu ti kaneis???

KitsosMitsos said...

Ξηγημένα πράγματα...

Μικρές ανάσες said...

Μερικές φορές όλοι κάπως έτσι νιώθουμε. Και στα δικά μου αν το πάρει προσωπικά...